"مقاله حاضر با رویکردی میان‌رشته‌ای و روش‌مند، به یکی از چالش‌برانگیزترین آیات قرآن در حوزه تعامل علم و دین می‌پردازد. نویسنده با تلفیق زبان‌شناسی تاریخی و کالبدشناسی نوین، نشان می‌دهد که فهم نادرست واژگان کلیدی «صلب» و «ترائب» به تعارضی ظاهری با علوم پزشکی انجامیده است. یافته‌های این پژوهش نه‌تنها ابهامات دیرینه را رفع می‌کند، بلکه الگویی برای تفسیر دقیق آیات علمی قرآن ارائه می‌دهد. مطالعه این مقاله به پژوهشگران علوم قرآنی، پزشکی و تاریخ علم توصیه می‌شود."

مطالعه حاضر به بررسی مطالعات محققان در مورد تأثیرات روزه‌داری بر پیشگیری و درمان سرطان می‌پردازد، با جمع بندی اطلاعات مربوط به مطالعات دیگران، دید کلی در این زمینه ارائه می‌دهد. یافته‌ها حاکی از آن است که روزه‌داری متناوب می‌تواند با تغییر متابولیسم سلولی، بهبود پاسخ ایمنی و کاهش عوارض درمان‌های رایج مانند شیمی‌درمانی، به مهار رشد تومورها کمک کند. هرچند شواهد اولیه، به‌ویژه در ترکیب با درمان‌های سیستمیک، امیدوارکننده است، اما تنوع متابولیکی تومورها و نیاز به مطالعات بالینی گسترده‌تر، ضرورت احتیاط در تعمیم نتایج را نشان می‌دهد. این پژوهش همچنین بر ضرورت طراحی کارآزمایی‌های کنترل‌شده برای سنجش اثربخشی روزه‌داری اسلامی به‌عنوان یک مداخله کمکی در سرطان تأکید دارد. به نظر می‌رسد تلفیق درمان پزشکی مدرن با رژیم روزه‌داری، افق‌های جدیدی در مدیریت سرطان بگشاید، مشروط بر آنکه پژوهش‌های آینده به پیشرفت‌های بیشتری در تبیین پروتکلهای ایمن برای اجرای درمان دست یابند.

در عصری که استانداردهای جهانی اغلب بر مبانی سکولار و مادی استوارند، الگوی اعتباربخشی طیب با تکیه بر نظریه «حیات طیبه» قرآن کریم، رویکردی نوین به کیفیت زندگی ارائه می‌دهد. این نظام که بر پنج اصل حلیت، سلامت، اصالت، برکت و جذابیت استوار است، فراتر از استانداردسازی محصولات، به دنبال تحقق سبک زندگی توحیدی در مقیاس تمدنی است. تجربه موفق نشان حلال در مالزی و نشان کوشر در غرب، گواهی بر این ادعاست که معیارهای دینی می‌توانند به برندهای جهانی تبدیل شوند. اکنون، چالش اصلی، تبدیل این الگو به یک گفتمان فراگیر در جهان اسلام و فراتر از آن است تا کیفیت زندگی بر مبنای ارزش‌های الهی تعریف شود.